Wiadomości


Zarząd sukcesyjny przedsiębiorstwem osoby fizycznej
12 listopada 2018

25 listopada 2018 wejdzie w życie ustawa z dnia 5 lipca 2018 r.

o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej

(Dz.U. poz. 1629).



Powołana ustawa reguluje zasady tymczasowego zarządzania przedsiębiorstwem po śmierci

przedsiębiorcy, który we własnym imieniu wykonywał działalność gospodarczą na podstawie

wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej oraz kontynuowania

działalności gospodarczej wykonywanej z wykorzystaniem tego przedsiębiorstwa.

Ustawa o zarządzie sukcesyjnym to inicjatywa bardzo dobra, ale jednocześnie krok

źle przeprowadzony – stwierdził prof. dr hab. Adam Mariański, Przewodniczący Krajowej

Rady Doradców Podatkowych w rozmowie z My Company Polska. Przewodniczący

KRDP opowiedział o tym, co poprawić w tej kwestii. Wprowadzenie jasnych uregulowań

w przepisach spowoduje, że budowane z zaangażowaniem biznesy będą mogły funkcjonować

przez kolejne lata bez potrzeby uciekania się do zagranicznych rozwiązań – uważa

prof. Adam Mariański.

Ustawa wprowadza m. in. zmiany w przepisach ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks

pracy[1], zwanej dalej „k.p.” oraz ustawy z dnia z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach

pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa[2],

zwanej dalej „ustawą zasiłkową”.

Zgodnie z ogólną zasadą ustanowioną w art. 632 § 1 k.p., umowy o pracę wygasają

z dniem śmierci pracodawcy.

W świetle art. 632 k.p., w przypadku ustanowienia z chwilą śmierci pracodawcy zarządu

sukcesyjnego, umowa o pracę z pracownikiem nie wygasa z dniem śmierci pracodawcy,

lecz z dniem wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego, chyba że przed tym dniem nastąpiło

przejęcie pracownika przez nowego pracodawcę na zasadach określonych w art. 231 k.p.

Jeżeli nie ustanowiono zarządu sukcesyjnego po śmierci pracodawcy umowa o pracę wygasa

z upływem 30 dni od dnia śmierci pracodawcy, chyba że przed upływem tego terminu:

• małżonek zmarłego przedsiębiorcy, któremu przysługuje udział w przedsiębiorstwie

w spadku,

• spadkobierca ustawowy przedsiębiorcy,

spadkobierca testamentowy przedsiębiorcy albo zapisobierca windykacyjny,

któremu zgodnie z ogłoszonym testamentem przysługuje udział w przedsiębiorstwie

w spadku,

albo zarządca sukcesyjny, gdy ustanowiono zarząd sukcesyjny, uzgodni z pracownikiem,

że stosunek pracy będzie kontynuowany na dotychczasowych zasadach odpowiednio do

dnia ustanowienia zarządu sukcesyjnego albo wygaśnięcia uprawnienia do powołania

zarządcy sukcesyjnego albo do dnia wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego[3]. Strony tego

porozumienia mogą także uzgodnić wcześniejszy termin rozwiązania umowy o pracę[4].

Okres od dnia śmierci pracodawcy do

dnia wygaśnięcia umowy o pracę albo dokonania

uzgodnienia zgodnie z art. 632 § 5

i 6, albo rozwiązania umowy o pracę na

czas określony, zgodnie z art. 632 § 7, jest

okresem usprawiedliwionej nieobecności

w pracy, za który pracownik nie zachowuje

prawa do wynagrodzenia[5].

Zgodnie z nowym przepisem art. 12 ust.

2 pkt 4 ustawy zasiłkowej, zasiłek chorobowy nie przysługuje za okresy niezdolności do

pracy przypadającej w czasie usprawiedliwionej nieobecności w pracy, o której mowa

w art. 632 § 8 k.p. Wprowadzenie tej zmiany jest konsekwencją powołanej wyżej regulacji

w art. 632 § 8 k.p., zgodnie z którą okres od dnia śmierci pracodawcy do dnia wygaśnięcia

umowy o pracę albo dokonania uzgodnienia zgodnie z art. 632 § 5 i 6, albo rozwiązania

umowy o pracę zgodnie z art. 632 § 7, jest okresem usprawiedliwionej nieobecności

w pracy, za który pracownik nie zachowuje prawa do wynagrodzenia. Zatem za czas

niezdolności do pracy przypadający w okresie usprawiedliwionej nieobecności w pracy

bez prawa do wynagrodzenia, nie przysługuje także zasiłek chorobowy.

Zasady tej nie stosuje się, jeżeli niezdolność do pracy z powodu choroby powstała

do dnia śmierci pracodawcy i trwa nieprzerwanie po tym dniu (art. 12 ust. 2a ustawy

zasiłkowej). Oznacza to, że w przypadku powstania niezdolności do pracy z powodu

choroby przed dniem śmierci pracodawcy albo w jej dniu, przysługuje prawo do zasiłku

chorobowego, jeżeli niezdolność do pracy trwa nieprzerwanie po tym dniu.

Także, jeżeli w okresie od dnia śmierci pracodawcy do dnia wygaśnięcia umowy o pracę

albo dokonania uzgodnienia zgodnie z art. 632 § 5 i 6, albo rozwiązania umowy o pracę

zgodnie z art. 632§ 7, polecono pracownikowi wykonywanie pracy[6], za którą pracownikowi

przysługuje wynagrodzenie, zastosowanie mają ogólne zasady przyznawania

prawa do zasiłku. Jeżeli pracownik stanie się w tym czasie niezdolny do pracy z powodu

choroby, nabędzie prawo do zasiłku chorobowego.

Jeżeli niezdolność do pracy z powodu choroby powstanie w czasie usprawiedliwionej

nieobecności w pracy, o której mowa w art. 632 § 8 k.p. i trwa nieprzerwanie po ustaniu

zatrudnienia albo gdy niezdolność do pracy z powodu choroby powstanie po ustaniu

zatrudnienia i spełnione są warunki określone w art. 7 ustawy zasiłkowej, prawo do

zasiłku chorobowego przysługuje po ustaniu zatrudnienia.

Zasady powyższe mają odpowiednie zastosowanie do ustalania prawa do zasiłku

opiekuńczego i świadczenia rehabilitacyjnego[7] z ubezpieczenia chorobowego oraz do

zasiłku chorobowego i świadczenia rehabilitacyjnego z ubezpieczenia wypadkowego[8].

Na podst.: www.zus.pl

Podstawa prawna:

[1] Dz. U. z 2018 r. poz. 917, z późn. zm.

[2] Dz. U. z 2017 r. poz. 1368, z późn. zm.

[3] Art. 632 § 5 k.p.

[4] Art. 632 § 6 k.p.

[5] Art. 632 § 8 k.p.

[6] Art. 632 § 9 k.p.

[7] Art. 22 i 35 ust. 2 ustawy zasiłkowej.

[8] Art. 7 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków

przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1376, z późn. zm.)



          EFRF          innowacyjna gospodarka          parp
Masz pytania?
Wyślij formularz, a skontaktuje się z Tobą nasz specjalista.
Copyright ® LICZYK Sp. z o.o. | Tworzenie stron internetowych JELLINEK studio
Google+ Tagi